|
Sobiborski Park Krajobrazowy |
|
Sobiborski Park Krajobrazowy powstał w 1983 roku. Zajmuje powierzchnię 11 165,78 ha. Położony jest w powiecie włodawskim, na terenie gmin: Włodawa, Hańsk i Wola Uhruska. Park otoczony jest otuliną o powierzchni 9 500 ha, która jednocześnie stanowi wschodnią część Poleskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Celem utworzenia parku jest ochrona najcenniejszych fragmentów przyrody wschodniej części Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, określanej również jako Pojezierze Łęczyńsko-Włodawkie. Cechą charakterystyczną tego terenu są rozległe równiny porośnięte lasami, wśród których znajdują się śródleśne jeziora i torfowiska. Najcenniejsze fragmenty chronione są w postaci sześciu rezerwatów przyrody. Jest to ostoja żółwia błotnego o randze europejskiej.
|  SUCHY BÓR SOSNOWY | Duże walory przyrodnicze tego terenu wpłynęły na uznanie go za ostoję przyrody o znaczeniu międzynarodowym w systemie CORINE pod nazwą Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie (na terenie parku leżą trzy ostoje częściowe Żółwiowe Błota, Lasy Sobiborskie, Jeziora Brudno i Płotycze), obszar węzłowy rangi międzynarodowej w systemie ECONET-POLSKA (27M) oraz węzeł ekologiczny w projektowanym Międzynarodowym Rezerwacie Biosfery "Polesie Zachodnie", który łączy Poleski Park Narodowy z Szackim Parkiem Narodowym na Ukrainie. Dominującą formą pokrycia terenu są lasy, które stanowią 75% powierzchni parku. Do pozostałych form użytkowania ziemi należą: łąki-10%, bagna-5%, grunty rolne-2%, wody-2%.
Obszar Sobiborskiego PK to teren realizacji ważnych programów czynnej ochrony przyrody. Programy te dotyczą renaturalizacji ekosystemów wodno-torfowiskowych na terenie parku, zachowania siedlisk rzadkich gatunków roślin jak wierzby lapońskiej i borówkolistnej.
Głównym programem jest jednak ochrona żółwia błotnego, która polega na wspomaganiu rozwoju populacji żółwia oraz ochronie jego lęgowisk.
|