Chełmski Park Krajobrazowy powstał w 1983 roku. Zajmuje powierzchnię 14 350 ha. Położony jest w powiecie chełmskim na terenie gmin: Chełm, Dorohusk, Sawin i Ruda Huta. Park otoczony jest otuliną o powierzchni 9 528 ha, która jednocześnie stanowi środkową część Chełmskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.       Celem utworzenia parku była ochrona dużych kompleksów leśnych w pobliżu Żalina, Czułczyc i Sawina oraz łąk i torfowisk. Do najciekawszych zbiorowisk leśnych należą świetliste dąbrowy z ciepłolubnym runem oraz bagienne lasy brzozowo-olchowe.

KWITNĄCA ŁĄKA WIOSNĄ

    W bezpośrednim sąsiedztwie torfowisk występują niewielkie wyniesienia podłoża kredowego tzw. grądziki zajęte przez roślinność ciepłolubną i zadrzewienia. Nie użytkowane rolniczo zbocza kredowych ostańców stanowią siedliska interesującej roślinności stepowej. Zróżnicowanie siedliskowe warunkuje niezwykłe bogactwo faunistyczne. Najlepiej poznaną grupą spośród zwierząt są ptaki.

    Duże walory przyrodnicze tego terenu wpłynęły na uznanie go za ostoję przyrody o znaczeniu międzynarodowym w systemie CORINE pod nazwą Torfowiska Węglanowe koło Chełma oraz Bachus, nadanie im międzynarodowej rangi w systemie ECONET–POLSKA, wpisanie na listę najważniejszych ostoi ptaków w Polsce pod nazwą Chełmskie Bagna Węglanowe oraz wpisanie na listę najważniejszych ostoi ptaków w Europie pod nazwą Chełmskie Torfowiska Węglanowe. 

    Na terenie ChPK i otuliny utworzono cztery rezerwaty przyrody: Bachus, Serniawy, Bagno Serebryskie i Brzeźno o łącznej powierzchni ponad 625 ha oraz 402 użytki ekologiczne.