ChPK charakteryzuje się wyjątkowym bogactwem florystycznym. W parku i jego najbliższym sąsiedztwie występują 53 gatunki będące pod ochroną ścisłą i 13 pod ochroną częściową. Specyficzne cechy szaty roślinnej uwarunkowane są obfitością węglanu wapnia w podłożu. Zaznacza się to powszechnym udziałem roślin wapniolubnych w niemal każdej formacji roślinnej parku.

OLS W OKOLICACH SAWINA

Lasy zajmują 53 % powierzchni parku. Charakteryzują się ogromną różnorodnością siedliskową, gdyż występuje tu aż 13 spośród 15 niżowych typów siedlisk leśnych. Dominują tu siedliska żyzne – grądowe i świetlistych dąbrów. Znaczne powierzchnie zajmuje podmokły las, którego drzewostan stanowi prawie wyłącznie brzoza omszona.

Wśród zbiorowisk nieleśnych szczególnie interesujące są torfowiska. Torfowiska leżące na terenie ChPK to przede wszystkim torfowiska niskie węglanowe. Dominującym zbiorowiskiem torfowisk jest szuwar kłociowy. Na obrzeżach kłociowisk występują zbiorowiska z rzadkimi gatunkami turzyc – turzycą Baxbauma, turzycą Davalla oraz marzycą rudą. Niewielkie wyniesienia kredowego podłoża, tzw. grądziki, spotykane na torfowiskach zajęte są przez roślinność ciepłolubną. W murawach kserotermicznych występują m.in.: oman wąskolistny, zawilec wielkokwiatowy, len złocisty, głowienka wielkokwiatowa, ostrożeń pannoński. Nie użytkowane rolniczo zbocza kredowych ostańców stanowią siedliska interesującej roślinności stepowej. Są wśród nich: miłek wiosenny, wiśnia karłowata, storczyk kukawka.

Kłoć wiechowata
Roślina pochodzenia atlantyckiego, występuje jedynie na kilkunastu stanowiskach w Polsce. Nigdzie poza chełmskimi torfowiskami węglanowymi nie występuje na tak rozległych powierzchniach. Rośnie do wysokości 150 cm. Brzegi liścia i nerw środkowy na spodniej stronie z powodu skierowanych ku górze małych, sztywnych szczecinek są ostro tnące.

Języczka syberyjska
Jedna z najrzadszych roślin we florze Polski. Rośnie na torfowiskach niskich w zespołach wysokich turzyc i zaroślach brzozy niskiej i wierzb, na wilgotnej lub mokrej glebie torfowej. Objęta ochroną gatunkową w województwie lubelskim, wpisana do Polskiej czerwonej księgi roślin.

Kosaciec syberyjski,
Roślina wieloletnia, wysokości 30-60 cm, o rozgałęziających się kłączach. Rośnie na mokrych łąkach, na żyznych glebach bagiennych zawierających wapń. Wiosną znosi krótkotrwałe zalania. Chroniona.

Gnidosz królewski
Zaliczany do reliktów glacjalnych. Rośnie na torfowiskach niskich. Roślina wysokości 30-80 cm, rzadka. Gatunek chroniony.

LEN ZŁOCISTY